icâzet


icâzet
(A.)
[ تزﺎﺝا ]
1. izin.
2. mezuniyet belgesi, diploma.

Osmanli Türkçesİ sözlüğü . 2015.

Look at other dictionaries:

  • icazet — is., esk., Ar. icāzet 1) İzin, onay, onaylama 2) Diploma Birleşik Sözler icazetname Atasözü, Deyim ve Birleşik Fiiller icazet almak …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • İCAZET — İzin. Müsaade. Şehadetname. Diploma. Olur demek. Destur vermek. İlmî ehliyet. Reva görmek …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • icazet — izin; onay; ruhsat, diploma …   Hukuk Sözlüğü

  • icazet almak — 1) izin, onay almak Bir çift ayakkabı almak için dahi ondan icazet almak zorunda kalıyorum. A. Kulin 2) diploma almak …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • İCAZET VERMEK — Medrese usulüne göre okuttuğu dersi bitiren talebeye hocası tarafından izin verilmesi. Bu tasdikan verilen mühürlü kâğıda icazetname , icazet vermiş olan müderrise de muciz denilirdi …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • İCAZET-İ FİİLİYE — Bir kimseden izin ve ruhsata delalet eden bir fiil ve hareketin sudûr etmesi …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • İCAZET-İ KAVLİYE — Bir kimsenin bir şey hakkında izin verdim demesi …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • İCAZET-İ KÜLLÎ — Vaktiyle Osmanlı serdarlarına ve sefirlerine müsâlaha, muahede akdi ve sair işler hakkında verilen mezuniyet. Tam salâhiyet demektir. Bu salâhiyeti alan kumandan veya sefir, üzerine aldığı işi merkezden sormaya ihtiyaç kalmadan maslahatın… …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • İCAZET-İ LÂHİKA — Bir kimsenin önce izni olmadığı halde, yapıldıktan sonra bir şeyi tasdik edip kabul etmesi …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • icâzet-i lâhika — bir kimsenin izni olmadığı halde,yapıldıktan sonra bir şeyi kabul etmesi ve onaylaması …   Hukuk Sözlüğü